حامد قصری ، متولد سال ۱۳۵۸ است ، اولین کتابش را در سن ۱۵ سالگی به چاپ رسانده و کتاب جدید و جذابش که برنده داستان های کوتاهِ شهروندی است به تازگی زیر چاپ رفته است . نیچه در فروشگاه را نیز به گروه هنری ایندرا تقدیم کرد و مدیران سایت نیز در نظر دارند بخش هایی از کتاب را در پستی مجزا به نمایش گذاشته ، همچنین در قسمت فروشگاهی وب نیز قرار دهند . او چند فیلم کوتاه و مستند را نیز ساخته است ، برنده چندین جایزه ادبی و عضو کانون عکاسان جوان است .
عکس هایی که در نمایشگاه انفردای خود قرار داده شامل تصاویر تلخ ، گرم ، موزون و .. است که دیدن آن را به تمامی دوستان پیشنهاد خواهیم کرد . هر چند با اجازه ایشان چند عکسی که تهیه شده را نیز در وب قرار خواهیم داد .
داستان از زندگی خانواده ای است که در آن زندگی به دلیل نبودن سر پرست خانواده یعنی پدر تمام مسئولیت ها بر دوش مادر خانواده است ودر این مدّت که برای کار به بیرون شهر خود رفته بود دائما در این زندگی آشوب به پا می شده است تا این که پدر خانواده می آید و تمام کارها به روال عادی خود برمی گردد …
قیمت کارشناسی شده برای این فیلم نامه از ۱۰۰۰۰۰۰ ریال تخمین زده میشود .
جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد این فیلمنامه ، و تماس با نویسندگان از شماره ۰۹۱۳۲۲۲۰۰۳۴ استفاده نمایید
]]>شما نیز میتوانید به صورت نامحدود ، کلیه آثار تکمیل شده خود را با فورمت Doc / PDF به نشانی پست الکترونیک Uma.public@gmail.com ارسال نمایید و منتظر درج آن در سایت جهت بازدید عموم به صورت محافظت شده باشید .
آثار ارسالی می بایست هیچگونه منافی با قوانین جمهوری اسلامی ایران نداشته باشد و مشخصات صاحب اثر ، شامل : نام و نام خانوادگی ، شماره ملی ، نشانی پستی ، کد پستی ، شماره کارت عضو شتاب و تلفن همراه ، را نیز همراه داشته باشد .
آثار قابل دریافت به ترتیب اولویت :
- نمایشنامه
- فیلمنامه
- داستان کوتاه
- شعر و متن ادبی
- موسیقی ( با کلام یا بی کلام )
- آثار گرافیکی و ..
پاسخ هر گونه سئوالی از طریق پست الکترونیک مندرج در این پست قابل پیگیری و پاسخگویی ۲۴ ساعته است .
]]>گروه هنری ایندرا ، بوسیله پست الکترونیک ، سایت ، فاکس ، اقدام به دریافت ایده های برتر در زمینه های هنری و اقدام به خرید و فروش آن می نماید ، شما نیز چنانچه مایلید ایده های هنری خود را به معرض دید هنر دوستان یا فروش با قیمت پیشنهادی بگذارید ، با گروه هنری ایندرا تماس حاصل فرمایید . قابل ذکر است ، ایده ها تا زمان قطعیت در فروش و تصمیم نهایی ، به نام شما و بعد از آن به نام خریدار درج خواهد شد . متون نمایشنامه در قالب های طنز ، درام ، رئال ، کمدی ، در اولویت قرار دارند ، شعر ها ، در قالب های آزاد ، موسیقی های متن و دیگر آثار هنری شما ، با ذکر نام صاحب اثر و دیگر امتیازات آن ، جهت دریافت اطلاعات بیشتر ، با شماره ۰۳۹۰ - ۹۶۵ - ۰۹۱۳ یا با پست الکترونیک uma.public@gmail.com تماس حاصل فرمایید .
- کمک و ارائه راهنمایی های لازم جهت ثبت در حوزه هنری
- لیست کلیه آثار شما در سایت قرار خواهد گرفت
- راه های تماس با صاحب اثر در سایت درج خواهد شد
نکته : برای مشاهده اثر های معرفی شده ، بزودی منویی در بالای سایت به صورت موضوع بندی شده قرار خواهد گرفت
برای ارسال آثار خود فایل های مورد نظر را به پست الکترونیک uma.public@gmail.com ارسال دارید .همچنین برای ارسال از راه های دیگر ، با شماره ۰۹۱۳۹۶۵۰۳۹۰ تماس حاصل نمایید .
]]>
کاری جدید و برخوردی نوین با تئاتر اصفهان ، او بگفته کارگردان ، سبک رئالیسم را به نمایش میگذارد و مهم تر از همه از کارگردان ، شهرت آشنایی چون رادمهر کشانی ! شما نیز نام کشانی های اصفهان را شنیده اید ! آقایان رضا و اکبر کشانی که چند وقتی سایه انداز شورای تئاتر استان بودند و هنوز نیز بعید نیست دستی در کار نداشته باشند ! پوستر و بیلبورد های شهر حاکی از سرمایه گذاری صحیح و قرار داشتن نقش اول این ئتاتر به خود رادمهر کشانی را سبب میشود ، البته اینجانب کلیه توافقات این پست را موقث میدانم زیرا هنوز فرصت رفتن و کسب فیض کردن از این نمایش زیبا را نداشته ام ، علی الحساب روی شناختی که از چهره و نحوه عملکرد سابقین تئاتر اصفهان داشتم ، تشخیص دادم که چهره مرد داستان باید شخص رادمهر کشانی باشد ، بزودی از این تئاتر عکس هایی تهیه و در وب قرار خواهد گرفت ، نظر شما در مورد خرده جنایت های زناشویی نیز بعد از نمایش به صورت خبرنگاری در وب قرار خواهد گرفت .
حوزه هنری در این باره میگوید :
این نمایش داستان زوجی را روایت می کند که در پی پاسخ سوالات بی پایانی هستند. ژیل (مرد داستان) بر اثرحادثه ای مرموز دچارفراموشی شده است وهمسرش لیزا او را به خانه می آورد تا گذشته را به یاد آورد. ژیل می خواهد از صحبت ها و تعاریف لیزا گذشته خود را بازسازی نماید تا تصویر دیگری از زندگی زناشوی ارائه نماید. او مداوم با این سوالات درگیراست این زن کیست؟ آیا به واقع همسر اوست؟ و…
دو نقش اصلی نمایش ” خرده جنایت های زناشوهری ” توسط رادمهرکشانی و ژاله بلمه ایفا می شود. این تئاتر توسط گروه تئاتر پژوهش و با همکاری حوزه هنری استان اصفهان روز یکشنبه ۷ تیرماه لغایت ۲ مردادماه (جمعه ) در تالارسوره اصفهان واقع درخیابان آمادگاه - روبروی هتل عباسی به اجرا درمی آید.
گفتنی است، این نمایش به جژء (روزهای شنبه ) همه روزه در تالار سوره ساعت ۱۹:۳۰ بعدازظهر به روی صحنه خواهد رفت
در مصاحبه ای منصوب به رادمهر کشانی آمده است :
جناب آقای کشانی با توجه به اینکه تئاتر خرده جنایت های زناشوهری شما هم اکنون در تالارسوره به روی صحنه رفته و شما نیز ایفاگر یکی از نقش های اصلی آن هستید از سابقه فعالیت خود در زمینه تئاتر برایمان بیشتربگویید؟
از سال ۱۳۶۹ فعالیت بازیگری خود را با بازی درنمایشنامه بن بست شروع کردم و تاکنون در بیش از یکصدوپنجاه نمایشنامه ازجمله مرغ دریایی، گنجینه طلا، اوستا، پریچهر، آهسته، گل سرخ و … بازی نموده ام و بیش از پنجاه نمایشنامه از جمله آرامش از نوعی دیگر، صبح طلوع می کند، زهور، مادموازل ژولی،آوازقو و… را کارگردانی کرده ام .
- کمی هم از فعالیت های گروه تئاتر خود (پژوهش) در این سالها برایمان بگویید؟ گروه تئاتر پژوهش از سال ۱۳۷۶ به صورت فعال کار خود را درزمینه اجرای نمایشنامه های کلاسیک شروع کرد وتنها گروهی بود که درآن زمان نمایشنامه های کلاسیک را به صورت اجرای عمومی برروی صحنه می برد. این گروه در طی این سالها بیش از یکصد نمایشنامه کوتاه و بلند ایرانی و خارجی را برروی صحنه برده که از آن جمله می توان به اسکاپن، خسیس، مرغ دریایی، آنتیگون، آهسته با گل سرخ، آرامش ازنوعی دیگر، گنجینه طلا، مادموازل ژولی، تراژدین اجباری، صبح طلوع می کند، آوازقو و…. اشاره کرد.
- با توجه به اجرای نمایش خرده جنایتهای زناشوهری با همکاری یک شرکت خصوصی نظرتان را در مورد خصوصی سازی تئاتر بیان نمایید؟ از جمله چشم اندازهای گروه ما رسیدن به تئاتر دائمی در شهر، بدون وابستگی مستقیم به ارگانهای دولتی می باشد که دراین راستا برای اولین گام نمایشنامه خرده جنایتهای زناشوهری را به صورت مشترک با شرکت ورزشی راین و همکاری حوزه هنری از تاریخ ۷ تیرماه الی ۲ مردادماه به جزء شنبه ها ساعت ۱۹:۳۰ در سالن سوره واقع در خیابان آمادگاه روبروی هتل عباسی به روی صحنه می بریم. در همین خصوص باید بگویم که خصوصی سازی تئاتر درنهایت به سود تئاتر کشور است زیرامشکلی که امروز درتئاتر وجود دارد گرایش گروه های تئاتری به سمت سفارشات ارگانهاست و در این بین نقش مخاطب و شناخت صحیح از او روز به روز کمرنگ تر می شود درصورتی که مخاطب اصلی تئاترمردم هستند، نه مسئولین ارگانها.
- هدف شما از انتخاب این نمایشنامه برای اجرا چه بود؟ هدف من از انتخاب این نمایشنامه (خرده جنایتهای زناشوهری) تم تاثیرگذار این نمایشنامه و مناسب بودن برای زمان ومخاطب امروز بود.
- درمورد این تئاتر و شیوه اجرای آن توضیح دهید؟ شیوه اجرایی این تئاتر رئالیست می باشد و این امر در طراحی صحنه نیز نمایان است. خرده جنایت های زناشوهری شرح تقابل هاست. تقابل سایه هایی که در پس شخصیت آدمها نهفته اند و شخصیت بیرونی شان را می سازند، با شناختن این سایه های روبرو می شود به درون آدمها راه یافت و با ایجاد ارتباط متقابل و منطقی بین آنها از خرده اختلافات زناشویی کاست. خرده اختلافاتی که درصورت نادیده گرفتنشان بدل به خرده جنایات می شود.
- مضمون اصلی این نمایشنامه چه بود که شما را ترغیب به اجرای آن نمود ؟ نمایشنامه خرده جنایت های زناشوهری عاشقانه است، عاشقانه ای دردناک و مضحک ، یکی اسیرغرور است ودیگری بدبینی که دراین جهان پر از دروغ و ریا چاره ای جز این نیست که زن و مرد یکی شوند. شاید آسان می نماید ولی بدون یکی شدن با کج فهمی و نیرنگ این جهان غیرممکن است. در این نمایشنامه یکی مدام دردها و ایده هایش را زمزمه می کند و درخنثی بودن محیطش به تنگ آمده و افکار و امیالش فراتر از ترس و بی پناهی و حسادت معمولی انسان می شود و همه چیز را تاروتاریک می بیند و معشوقش را کامل می خواهد و می داند خواهنده ایست به دنبال معنی و عمق عشق و دیگری از اظهارعشق و خواهندگی خود درهراس است و می خواهد امنیتش را و آسایشش را که در عشق بوده با رهاییش طاق بزند، کسی که خود بهترمی داند که در درونش چه می گذرد و درونش را پشت پرده نگه می داردو می پندارد اگر پرده بیافتد خود فرو می ریزد و ظاهرش را آرام و رام نشدنی نشان می دهد.
- دیدن این تئاتر را برای چه گروهی مناسب می دانید؟ من تمامی گروه های تئاتری را دعوت به دیدن این تئاتر می نمایم اما می گویم شما اگر از این جهان افرامها و دستورهای خشک و بی احساس، از این جاده های تو درتو و طولانی که معلوم نیست به کدام ناکجا می رسند، از این تردید و هراس و حسادت و غروری که گهگاه دامنتان را می چسبد به تنگ آمده اید سری به ما بزنید.
برای برخاستن از روی صندلی ، باید یک پای بازیگر در مقابل پای دیگر باشد، بازیگر به جلو تمایل پیدا کند، وزن بدنش را روی پای جلو بندازد، و با پای عقبی فشار دهد، بلند شود و پای عقب را به عنوان اولین گام بردارد.مطمئنا شخصیت پردازی ممکن است این روند را تغییر بدهد ، همچنان که اشخاص پیر کمی با مشکل بر می خیزند.
چرخیدن ، ژست گرفتن و زانو زدن :
۱- چرخش معمولا به صورتی انجام می شود که هنگام چرخیدن چهره بازیگر، رو به تماشاگران باشد. مورد استثنایی این قانون موقعی است که اینگونه چرخش ، زمخت و غیر طبیعی باشد ، چرا که بدن قبلا بیش از نصف فاصله چرخیدن را به سمت مکان نهایی انجام داده است. در این صورت ، بدن به سمت وضعیت جدید در کمترین فاصله می چرخد.برای مثال ، اگر بازیگری با وضعیت سه چهارم به سمت بالای صحنه چرخیده باشد و برای خروج بخواهد به سمت پشت بچرخد، به نیمرخ بر نمی گردد تا بعد نیم دایره را کامل کند بلکه مستقیما به سمت بالای صحنه می چرخد. این کار باعث می شود که در هنگام ادای گفتار از فراز شانه پشت بازیگر ارزش تصویری پیدا کند.
۲- در ژست گرفتن و مواردی که شیئی روی صحنه به دیگران داده یا گرفته می شود، باید احتیاط کرد که بازیگران در خلال این کارها همدیگر را نپوشانند. هر زمان که امکان داشته باشد و تقریبا همیشه امکان دارد ، برای این کارها باید از دستی که رو به بالای صحنه است استفاده شود . هنگامی که دست را بلند می کنیم باید مواظب باشیم ، چرا که دستی رو به پایین صحنه است ، می تواند صورت بازیگر را بپوشاند. معمولا حرکت طبیعی این است که از دست راست استفاده شود، اما اگر دست راست در پایین صحنه است ، از دست چپ باید استفاده کرد.
۳- بهتر است که روی زانویی که در پایین صحنه است زانو زده شود ، چرا که بازیگر را برای تماشاگران باز و معلوم می کند.استفاده غلط در هنگام رو به رو شدن با این مسائل باعث می شود که تماشاگران ، جملات مهم یا چهره بازیگر را از دست بدهند.
مستقیم :
زمانی که بازیگر به سمت بازیگر دیگری که در خطی موازی با پرده قرار دارد ، می رود ، میگوییم که او مسیر مستقیم را برای رسیدن به آن بازیگر انتخاب و طی کرده است.
مسیر منحنی یک بازیگر به سوی بازیگر دیگر :
زمانی که یک بازیگرمی خواهد به سمت بازیگر دیگری که در بالای صحنه یا پایین صحنه قرار دارد ،برود، مجبور است که منحنی را انتخاب کند.این مسیر خط عدول می کند و با انحنای کم و غیر آشکار، به سمت بازیگر دیگر می رود تا درست در مقابل او قرار گیرد و نه در بالا یا پایین او. اگر بازیگری که قرار است به سویش برود در پایین صحنه قرار دارد ، منحنی به سمت پایین صحنه است . واگر دربالای صحنه قرار داشته باشد منحنی به سمت بالای صحنه خواهد بود. واضح است که مسیر منحنی در موارد بسیار زیادی از جمله برای آنکه بتوان بازیگر را برای تماشاگر معلوم نگاه داشت، برای آنکه بتوان صحنه را مشترکا در اختیار بازیگران گذاشت، برای تلطیف حرکت از یک سوی صحنه به سوی دیگر صحنه و همچنین برای نشان دادن و استفاده خاص از لباس ویژه نمایش کاربرد دارد.
توجه تماشاگران نباید به وسیله جستو جوی بازیگران برای پیدا کردن جایی برای نشستن ، منحرف شود.در اغلب موارد ، بازیگر باید قبل از نشستن، به صندلی یا هر چیز دیگری که قرار است روی آن بنیشیند ، نزدیک شود و با پشت پا آنرا حس کند.اگر بازیگران سعی کنند که قدمی به سوی صندلی بردارند ، زمانبندی نشست به خوبی انجام نمی شود . البته اگر جستجو برای پیدا کردن صندلی ، جزیی از بیان طبیعی شخصیت باشد ، آنوقت فقط باید مطمئن شد که به این نکته به عنوان کنش شخصیت توجه شود . در نمایش هایی که آداب اجتماعی به قدر امروز غیر رسمی نبوده است ، بازیگران باید نحوه (( صحیح)) نشستن را بدانند.زمانی که خانمی می نشیند ، یکی از پاها باید کمی از پای دیگر جلوتر باشد ، یکی از پاها کمی زیر صندلی یا هر دو در جلو . در مورد نشستن مردها ، هر دو پا باید جلوی صندلی و در یک سطح باشند . خانم ها نباید هنگام نشستن پا روی پا بیندازند مگر آنکه جزیی از شخصیت پردازی آنها باشد، و آقایان نباید قبل از نشستن شلوارشان کمی بالابکشند یا آشکار اینکار را بکنند.
بازیگران روی صحنه باید بی حرکت بمانند، مگر زمانی که حرکت و کنش مشخصی دارند.بسیاری از بازیگران کم تجربه،روی صحنه مرتب این پا و آن پا می کنند و حرکات تند و تیز انجام می دهند .وقار بازیگر روی صحنه بسیار اهمیت دارد.بازیگران مبتدی باید مراقب این موضوع باشند و خودشان را تمرین بدهند که حتی هنگامی که احساسات خشنی را به نمایش می گذارند،حرکت نابه جا نداشته باشند.علاوه بر این،بازیگران باید وزن خود را روی پنجه پای خود بگذارند تا وقتی که صحبت می کنند یا به فرد دیگری گوش می دهند، به نظر هوشیار و آماده بیایند.وقتی که وزن بدن روی پاشنه های پا گذاشته شود، بدن خمیده شده و به نظر می رسد که شخصیت هوشیار و فعال نیست
وضعیت بازیگران در مقابل هم :
۱/ زمانی که صحنه ای مشترک است، هر شخص باید سه چهارم صورت و بدنش را به سمت تماشاگران بچرخاند یا این که وضعیت بدنی یک چارم بگیرد.
۲/ در صحنه ای که به صورت نیم رخ بازی می شود، بازیگران مستقیما به هم نگاه می کنند و تماشاگر بدن و صورت هر کدام را به صورت نیم رخ می بیند.
۳/ زمانی که بازیگر، صحنه ای را به بازیگری دیگری می دهد یا واگذار می کند، باید به وضعیت سه چهارم بچرخد و به بازیگر دیگری که نسبت به او در بالای صحنه قرار دارد، رو کند.بیشترین صحنه مورد استفاده، صحنه مشترک است.وقتی که صحنه بین دو شخصیت است.بازیگر باید بالافاصله این وضعیت را به خود بگیرد، مگر این که ماهیت صحنه به گونه ای باشد که وضعیت نیم رخ یا وضعیت دیگری را ایجاب کند.باید دقت فراوان داشت که هر دو بازیگر مستقیما در مقابل هم قرار داشته باشند و هیچ کدام بالای صحنه دیگری نباشد.
زمانی که صحبت و واکنش هر دو شخص بسیار مهم باشد ، طور دیگری می توان به صحنه مشترک پرداخت.وضعیت هر دو بازیگر را می توان کمی نسبت به تماشاگران باز کرد، بدین صورت که هر دو در یک جهت یک چهارم بچرخند و یک بازیگر کمی در بالای صحنه بازیگر دیگر قرار بگیرد.(B) . این نسبت برای اقای مضامینی مثل راز داری، خودشناسی، اعتراف، اتهام و تهمت و موارد مشابه حسی مناسب است.
وضعیت مستقیم نیم رخ، شبیه صحنه مشترک است با این تفاوت که شدت بیشتری دارد و در صحنه هایی پر هیجان و پر تنش استفاده می شود (C). این وضعیت معمولا اوج صحنه ای است که با وضعیت مشترک شروع شده است.صحنه هی اتهام و سوال و جواب از این وضعیت مستقیم نیم رخ استفاده می کنند.
وضعیت واگذاری(A) معمولا در مواقعی استفاده می شود که بیشتر صحنه ، به شخصی که گفتارش طولانی است و (( واگذار کننده)) فقط گاهی سوال می پرسد یا اظهار نظری می کند مربوط می شود.
بازیگر مبیتدی هنگام ملحق شدن به یک گروه باید به دقت مراقب رفتار عمومی بازیگر دیگر روی صحنه نسبت به بازیگر اصلی شریک شود، می تواند در یک موقعیت بماند و سرش را به صورت نیم رخ بچرخاند(B). همین کا را می توان در زمانی که به هر دلیل لازم است بازیگرAدر بالای صحنه بازیگرBقرار داشته باشد، انجام داد.جملات Bبرای مدت کوتاهی، در نمایش مهم می شوند و باید آنها را به سمت A در بالای صحنه بگوید.این کار معمولا زمانی انجام می شود که فاصله زیادی بین آن دو وجود داشته باشد.اگر بازیگرA در بالای صحنه سمت راست باشد و بازیگری Bدر پایین صحنه در سمت چپ باشد، سر ذ می تواند به راحتی به صورت نیم رخ قرار گیرد و فقط جهت چشم ها به سمت بالای صحنه وAباشد.
زمانی که چهار یا پنچ نفر روی صحنه باشند ، صحنه ممکن است با استفاده از وضعیت بدن ، اول در اختیار یکی و بعد در اختیار دیگری قرار بگیرد.بازیگری که صحنه به او واگذار شده است با چرخاندن بدن تا جایی که صورت کاملتری رو به تماشاگران قرار بگیرد، صحنه را در اختیار می گیرد و دیگران که صحنه را واگذار کرده اند به سوی او و دور از تماشاگران قرار می گیرند.با تغییر تمرکز صحنه از فردی به فرد دیگر منتقل می شود.
دستور تمرکز بازیگر را هدایت می کند که بدن و صورت خود را به سمت بازیگر یا شی دیگری، معمولا در بالای صحنه بگرداند.
وضعیت بدن بازیگران نسبت به تماشاگر :
۱- وضعیت تمام رخ یا رو به رو یا تمام بدن؛ وضعیتی است که بدن و سر مستقیما رو به تماشاگران است.
۲- وضعیت یک چهارم ، وضعیتی است که بدن و سر تقریبا ۴۵ درجه نسبت به تماشاگران چرخیده است.
۳- وضعیت نیم رخ چرخش ۹۰ درجه است طوری که یک طرف بدن به سمت تماشاگران است.
۴- وضعیت سه چهارم ، و ضعیتی بین وضعیت نیم رخ و وضعیت پشت سر است.
۵- وضعیت پشت، مستقیما پشت بازیگر به تماشاگر است.
لزومی ندارد که بازیگر مستقیما رو به تماشاگران بازی کند، با وجود اینکه چهره تاثیر زیادی برای انتقال بیان احساسی و ذهنی نمایش به تماشاگران ایفا می کند، اما بدن هم در صورتی که درست از آن استفاده شود به اندازه صورت می تواند بیان کننده باشد .هم چنین صدا هم این ویژگی را دارد.حتی زمانی که پشت بازیگر به تماشاگران است ، سخنی که با صدا و بیانی رسا واضح ادا می شود.می تواند حس و معنی آن لحظه را به تماشاگر منتقل کند.سبک ممکن است ایجاب کند که بازیگر با تمام بدن رو به تماشاگر بازی کند، یا کمی بچرخد، یا آنقدر بچرخد که پشتش به تماشاگران باشد.
وضعیت صحنه :
برای اینکه تشخیص بخش های مختلف صحنه راحتر باشد ، صحنه به شش منطقه تقسیم شده است : پایین چپ(DL) و بالا چپ(UL)پایین وسط(DC) و بالا وسط(UC) پایین راست(DR) بالا راست(UR).علاوه بر این موقعیت صحنه ممکن است بدین صورت تعیین شود : راست(R) راست وسط(RC) وسط (C) چپ وسط(LC) و چپ (L). این ها مکانهای بین منطقه ای هستند تمامی این تقسیم بندی از دید بازیگر است.
تمرین :
بازیگر روی صحنه است، میزی هم درRC و یک صندلی هم در LC قرار دارد بازیگر را اینگونه راهنمایی کنید :ازDL شروع کن، از بالای صندلی برو به سمت UC ، برو به سمت DC، R از پایین میز به C،DR،RCاز بالای میز،UL از بالای صندلی و به DL ، از پایین میز بهR، DC ،بالای صحنه میز، DR،UL،UC ، پایین صحنه صندلی ،از بالای میز بهR و DC.
موقعیت صحنه :
چپ و راست صحنه :
تمامی جهات راست و چپ و راست صحنه و چپ صحنه از دید بازیگری که رو به روی تماشاگران ایستاده است، گفته می شود.یعنی کارگردانی که از داخل سالن صحبت می کند باید راست و چپ استاندارد را رعایت کند.دستور کامل به این صورت خواهد بود (( برو به سمت راست صحنه )) اما معمولا این گونه ادا می شود(( برو به راست)). برو به راست یعنی راست صحنه که لزوما راست بازیگر محسوب نمی شود چرا که ممکن است پشت بازیگر به قسمت تماشاگران باشد.در وضعیت هایی که پشت بازیگر به سمت جایگاه تماشاگران است ، راست صحنه همان چپ بازیگر است، و هر دستوری که به بازیگر داده شود، ((نگاه کن یا برو به راست)) باید به عنوان راست صحنه در نظر گرفته شود.
پایین صحنه :
این واژه برای بخشی از صحنه است که نزدیک به خط پرده یا نزدیک جلوی صحنه و تماشاگران است.
بالای صحنه :
بالای صحنه، نزدیک به پشت صحنه و دور از جلوی صحنه است.
بالا :
از این واژه زمانی که بازیگر در پشت یا بالای صحنه (از دید تماشاگران) نسبت به بازیگر دیگری ، مبلمان یا وسایل صحنه و غیره قرار دارد یا در آنجا حرکت می کند، استفاده می شود.
پایین :
این واژه زمانی استفاده می شود که بازیگر نسبت به بازیگر یا کبلمان صحنه به طرف پایین صحنه حرکت کند.
فنون پایه ای بازیگری
تکیه بر هیجانات و الهامات لحظه ای بدون دارا بودن توانایی های فنی باعث می شود هدف یک بازیگر به شکست بینجامد.این ملاحظات فنی شامل این موارد می شود:
۱) ارتباط بازیگر با قسمت های مختلف صحنه
۲) ارتباط تماشاگران
۳) ارتباط با دیگر بازیگران
۴) استفاده مناسب از ابزار بازیگری برای ارتباط با وسایل صحنه و انجام مشغولیات صحنه.
ادامه آموزش ها برای شما قرار داده خواهد شد :
تمام این خبر ها در زمانی درج میشود که هنوز متن به شورا جهت باز بینی ارسال نشده و فراخوان بازیگران به انجام نرسیده است اما بزودی تصاویر و قیلم قسمت هایی از این نمایش در پایگاه اینترنتی گروه هنری ایندرا قرار داده خواهد شد ،
به گفته سرپرست گروه هنری ایندرا ، این گروه بزودی با متن های ، درام ، ملو درام ، تراژدی ، خود را برای حضور در کنار سایر گروه ها آماده سازی خواهد کرد که فراخوان و تکمیل اعضا در راس امور قرار دارد ، آقای صالحوند مدیر اجرایی گروه ، از گزینش متن های متنوع ، برقراری ارتباط با کارگردان های مطرج و راه های ارتباط با سایر دستندرکاران ادبیاتی ، هنری نیز اطلاع میدهند ، گروه هنری ایندرا ، در شاخه فیلم نیز با نماهنگ فلسطین که توسط آقای مهدی فرهادی در حال پیگیری و ضبط موسیقی است ، فعالیت خود را آغاز کرده ، سپرست گروه ، آقای ایمان فرهادی نیز ، از بررسی های لازم جهت تکمیل تیم کارگردانی خبر می دهند ،
بدین وسیله اعلام میگردد ، چنانچه قصد انجام فعالیت های هنری در زمینه های تئاتر و سینما را دارید ، از طریق سامانه ثبت نام هنری از نشانی زیر به جمع گروه هنری ایندار بپوندید
]]>
فراخوان شانزدهمین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان
مرکز هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی اصفهان به منظور اعتلای تئاتر کودک و نوجوان با هدف ایجاد زمینه مناسب برای رشد، گسترش و سامان دهی تئاتر کودک و ارائه مهارتهای زندگی با استفاده از ادبیات کهن و عامیانه کشور و اقتباس از ادبیات کودک و نوجوان شانزدهمین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان را در مهرماه ۱۳۸۸ برگزار می کنند.
]]>مهم ترین تصمیم بعد از انتخاب فیلمنامه در تئاتر این است که چه کسی در آن بازی کند یا چه کسانی برای نقش های آن برگزیده شوند. در کارگردانی بازیگرها مهم ترین مطلب، انتخاب صحیح افراد است، زیرا بازیگران قادرند صحنه ی را بسازند یا از بین ببرند. ممکن است صحنه ی زیبایی در فیلمنامه ی خود داشته باشید و به زیبایی هم آن را کارگردانی کنید اما آن چه که اشکال به وجود می آورد انتخاب بازیگر نامناسب باشد، بنابراین شخصیت مورد نظر در فیلم بلافاصله افت می کند. گاهی نیز ممکن است شخصیتی را که در فیلمنامه ضعیف پرورده شده، به دست بازیگر باتجربه یی بدهید و از آن شاهکاری بسازد، پس بسیاری از کارگردان ها تمایل دارند در انتخاب بازیگر آزاد باشند و خود، بازیگرانشان را انتخاب کنند؛ بعضی نیز این کار را به کمک مشاورینی زبردست که در اصطلاح «بازیگردان» نامیده می شوند به انجام می رسانند و حتی گاه پیش می آید که فیلمنامه بر اساس شخصیت بازیگری مشخص نوشته شده و دیگر گریزی از آن نیست، اما همه ی کارگردان ها، به اتفاق، از این که تهیه کننده بازیگری را به آن ها تحمیل کند ناراضی هستند.
اولین بررسی کارگردان روی بازیگرش، کنکاش درباره ی شباهت هایی است که شخص مورد نظر باید از نظر جسمی، نحوه ی برخورد، شیوه ی رفتار و خصوصیات اخلاقی با شخصیتی که در فیلمنامه هست، داشته باشد. اصولاً هر کارگردانی مایل است بازیگرانش انعطاف پذیر، سریع الانتقال، باذوق، خلاق و ماهر باشند چرا که حرفه ی بازیگری اساساً محتاج چنین خصایصی است. بازیگر باید قادر باشد با بهره گیری از میمیک صورت، فن بیان، تأکید در کلام، نرمش بدن، شیوه ی راه رفتن و به راحتی شخصیت مورد نظر را القا کند. از این رو تبحر در نشان دادن چنین حالاتی نیازمند نشأت گرفتنشان از روح و روان بازیگر بوده که پرواضح است هر چه تجربه بیش تر باشد ارایه ی بازیگری نیز کامل تر خواهد بود، ولی با این وجود موفقیت بازیگر در سینما بستگی زیادی به هنر کارگردان در هدایت او دارد. البته کارگردان درس بازیگری نمی دهد بلکه به بازیگر کمک می کند تا از فیلمنامه برداشت درستی داشته باشد، چرا که بعضی از بازیگران چنان غرق برداشت شخصی خود از شخصیت داستان می شوند که قادر به هماهنگی با دیگر شخصیت های فیلم نیستند. باید در نظر داشت که بازی در سینما و تلویزیون به مقیاس گسترده یی با بازی در تئاتر تفاوت دارد، زیرا به تکنیک های افزوده یی علاوه بر تکنیک های بازی در تئاتر نیاز دارد که اگر بازیگر به آن ها واقف نباشد نمی تواند در سینما و تلویزیون ایفاگر نقش موفقی در تئاتر یا سینما باشد. کارگردان می تواند با بهره گیری از فن آوری و امکانات ویژه ی سینما - تلویزیون و تئاتر، کمک های شایان توجهی به بازیگر ارایه دهد تا حدی که همین قابلیت ها باعث شده عده یی بدون داشتن سابقه ی تئاتری و فنون بازیگری صحنه، به ستاره های عالم سینما و بازیگران موفقی در تلویزیون بدل شوند. از جمله وجوه تمایز سینما و تلویزیون با تئاتر مسایلی است همچون:
تداوم (Continuity)
بازیگر سینما هفته ها و ماه ها باید وحدت شخصیت پردازی اش را حفظ کند، حال آن که ممکن است طی این مدت، روزانه، مقدار کمی از آن را مقابل دوربین عرضه کند. گاهی پیش می آید که بازیگر آخرین صحنه ی فیلم را در ابتدا بازی کرده یا صحنه هایی را که از نظر حسی بسیار با هم متفاوت هستند در یک روز بازی کند، اما کار بازیگر تئاتر متداوم است و کارگردانش با تمرین های طولانی، او را به سمت اجرای مستمر هدایت می کند در حالی که کارگردان سینما بازیگرش را مرحله به مرحله پیش می برد.
زاویه ی دید (Angle)
نمایش را آن چنان که خود می خواهیم تماشا می کنیم، اما فیلم را چنان می بینیم که کارگردان می خواهد. در تئاتر برای تأکید روی قسمت های خاصی بازیگر با توسل به انفعالات فیزیکی توجه تماشاگر را جلب می کند، ولی در سینما، میزانسن های اعمال شده از سوی کارگردان است که این کار را انجام می دهد؛ از جمله تقطیع
(Break Down)، اندازه ی نما (Scale)، مکان دوربین (Set-up)، حرکت دوربین (Moving Camera)، نوع عدسی (Lense) و چگونگی نورپردازی (Lighting). البته در مرحله ی پس تولید هم عواملی چون تدوین (Editing)، جلوه های ویژه (Special Effect)، موسیقی متن (Musical Score) و دوبله (Dubbling) بر نحوه ی عملکرد بازیگر، تضعیف یا تقویت آن، تأثیر می گذارند که همه*ی آن ها نیز تحت نظارت و تأیید نهایی کارگردان فعالیت می کنند.
از آن جا که کارگردان نه تنها با تکنیک فیلمسازی و صحنه پردازی بلکه با عواطف انسانی نیز سر و کار دارد، باید آگاهی زیادی از سرشت آدمی و روانشناسی رفتاری داشته باشد. او باید رفتاری پدرانه و با سیاست از خود نشان دهد. تنها از یک راه می توانید افراد را به کاری وادار کنید که می خواهید انجام دهند و آن، ایجاد انگیزه و حس خواستن در آن هاست. یکی از بهترین راه ها، این سخن «ویلیام جیمز» است که می گوید: «همه تعریف را دوست دارند. ریشه دارترین اصل در سرشت آدمی میل وافرش به قدردانی است و از آن جا که بازیگران فرقی با دیگران ندارند، نسبت به کارگردانی که رضایت خود را نشان می دهد و در مواقع لزوم تشویق می کند عکس العمل خوبی نشان می دهند» یا سخن بزرگ دیگری به نام «کریشتون» که می گوید: «کارگردان باید با بازیگرانش دوست باشد. البته منظورم این نیست که کارگردان باید تک تک بازیگرانی را که با او کار می کنند بشناسد و با آن*ها رابطه*ی دوستانه برقرار کند ولی خب وقتی کارگردانی، بازیگری را هدایت می*کند، از آن*جا که قصد بیرون کشیدن بخشی از درونش را دارد، باید رابطه یی صمیمانه با او داشته باشد البته اگر مقدور است»!
بعضی اوقات اتفاق می افتد که به بازیگر روی صحنه، احساس ترس عجیبی دست می دهد یا ممکن است دچار وسواس شود. در این جاست که احساس می شود ادامه ی کار مشکل خواهد بود و کارگردان باید به سرعت راه حل منطقی این مسئله را بیابد. یکی از عللی که باعث به وجود آمدن چنین ترسی می شود، کارگردان است که به تمرین ها بهای زیادی نداده یا بازیگر را به اندازه ی کافی توجیه نکرده یا آن قدر به او نق زده که به تدریج ترس توی دل بازیگر جمع شده و در یک صحنه ی خاص خودنمایی کرده است؛ به قول «کلارک گیبل»: «کارگردان های ناآگاه و مستبد، احساس امنیت را از انسان می گیرند. وقتی در صحنه حضور دارند باعث تخریب خلاقیت بازیگر و در نتیجه تخریب فیلم یا نمایش می شوند، چرا که هیچ کس حاضر نیست از خود مایه بگذارد و به آن چه او می خواهد اهمیتی بدهد؛ همگی به صورت ماشین در خواهند آمد بدون این که ذره یی از جنبه ی هنری خود مایه بگذارند».
یک فیلم یا نمایش برای خودش جهان کوچکی است و توازن از مهم ترین موارد آن است. کارگردان باید بتواند تمام عوامل را متوازن کند. از خطرناک ترین مسایل در فیلمسازی، این واقعیت است که وقتی شما با ستاره یی کار می کنید باید توجه داشته باشید که این ستاره ها به دلیل تکرار همان صدا و حرکات است که ستاره شده اند و تماشاگر هم به آن ها عادت کرده است. اگر روزی قرار بر این باشد که کارگردانی با ستارگان سینمای تجاری کار کند، یک کارگردان عاقل که نگران بازگشت سرمایه*ی تهیه*کننده*ی خود است در چنین مواردی از ریسک تغییر دادن شخصیت بازیگرها یا به عبارت دیگر دگرگون کردن تیپ جاافتاده ی آن ها در سینما اجتناب می کند؛ به این دلیل که بیش تر بازیگران بزرگ سینمای تجاری یا ستارگان هالیوود هرگز به آن مفهومی که ما در تئاتر به آن برمی خوریم بازیگر نبوده و نیستند. برای مثال «گری کوپر، کلارک گیبل، ارول فلین» و … تیپ خاصی در فیلم ها ارایه داده اند. «جان وین و جیمی استوارت» نیز این چنین بوده اند. بدا به حال کارگردانی که بخواهد تیپ آن ها را تغییر دهد.
از دیگر مشکلات یک کارگردان سینما و تلویزیون، کار با بازیگران کودک و نوجوان است. کار با بچه ها از جهاتی مشکل تر از به کارگیری بازیگران بزرگسال است. آن چه مسلم است این که بازیگران خردسال یا نوجوان از نظر حساسیت و شعور اجتماعی با بزرگسالان تفاوت دارند، به ویژه این که به راحتی از چیزی آزرده خاطر شده و احتمالاً کار را ترک خواهند کرد. از این رو کارگردان موقع کار کردن با آن ها پیوسته باید در رفتار و کلام خود دقت کند و به ویژه در ایجاد ارتباط با آن ها دقت لازم را به کار برد تا بتواند احساس مسئولیت و حس هم ذات پنداری با نقش شان را تحریک کرده و بدین وسیله بهترین بازی را از آن ها بیرون بکشد.
خلاصه این که یک هنرجوی کارگردانی اگرچه می تواند فنون قراردادی فیلمسازی و فیلمنامه نویسی را به خوبی بیاموزد ولی چنان چه سلیقه و حساسیت لازم را در برخورد با بازیگرش نداشته باشد، هرگز فیلم های خوبی نخواهد ساخت. به نظر شما چه چیز باعث می شود که یک نقاش از نقاشی دیگر کار کند حال آن که هر دو از یک منظره و یک ابزار کار استفاده کرده اند؟ یکی از تابلوها واکنشی عاطفی در بیننده ایجاد می کند در حالی که دیگری فقط یک نقاشی است!
نویسنده : بیتا خداداد
]]>این سامانه ، جهت ثبت نام اولیه ، دریافت اطلاعات هنرمندان و هنرجویان عزیز ، و تسهیل در پرونده سازی و بکارگماری یا ایجاد شرایط لازم جهت آموزش نیرو ها فراهم گردید . شما نیز با پر کردن فرم این سامانه ، و درج اطلاعات خود به صورت کامل ، می توانید از آخرین اطلاعات این گروه مطلع شده ، همچنین گروه ایندرا را در رسیدن به شناسایی هنرمندان و هنرجویان در رشته های مختلف ، بازیگری ، کارگردانی ، نویسندگی ، منشی صحنه ،طراحی دکور و لباس ، و علاقمند بودن خود جهت حضور در کلاس های آموزشی اعلام نمایید
]]>